Tijdje gevloerd geweest door een longontsteking, maar koorts of niet: ik moest en zou afgelopen zaterdag met m’n moppie en m’n grote broertje naar the Doors Alive, een Doors tributeband uit Engeland.
Groot nadeel: het was in Hilvertsdorp, het dorp waarvoor je eerst een psychiatrische behandeling nodig hebt, wil er rijden met je auto. Geen normaal mens komt zonder die groene pilletjes door Hilvertsdorp heen…
Maar we hadden het over the Doors Alive.
Met zo’n 4 kilo aan paracetamol (én die groene pilletjes) in m’n mik vertrokken we die kant op.
Mooi op tijd kwamen we bij de Vorstin aan, een zaaltje op de plek waar vroeger de Tagrijn (Jewel!) stond. Wie had er ooit gedacht dat ik er ooit nog een voet zou zetten?
De zaal was bomvol en toen de show begon, kreeg iedereen spontaan zin in een joint.
Dit was wel héél erg griezelig echt…
Oordeel zelf:

Fantastisch! Machtige band, alles leek!
Eén ding ging de zanger minder goed af: hij probeerde zo stoned en dronken mogelijk over het podium te zwalken om het nóg echter te laten lijken, maar af en toe viel-ie uit z’n rol en ging-ie ‘t publiek staan lopen zitten filmen met een Aai-Foon, en die hadden ze bij mijn weten nog niet in die daverende Doors-jaren.
Maar ‘t was een prima optreden, wanneer ze weer komen gaan we zeker weer!